In een eerdere blogpost zijn de eerste bevindingen van de werkgroep AsyncAPI gedeeld na het uitwerken van een tweetal use cases waarin asynchrone API’s van OAS naar AsyncAPI werden omgezet. Daarbij werd duidelijk dat AsyncAPI op zichzelf geen wondermiddel is, maar vooral een krachtig instrument dat helpt om asynchrone communicatie inzichtelijk en beheersbaar te maken. De overkoepelende vraag is nog echter niet behandeld: wanneer gaan we het dan wel, en wanneer niet gebruiken? In deze blog ga ik dieper in op de situaties waarin AsyncAPI wel geschikt lijkt, en in welke situaties het van weinig toegevoegde waarde lijkt te zijn.

De afgelopen periode hebben we binnen developer.overheid.nl samen met de Werkgroep AsyncAPI geëxperimenteerd met het toepassen van AsyncAPI in een aantal concrete casussen. Het doel van deze werkgroep is om te onderzoeken in welke mate AsyncAPI als nieuwe standaard voor de Nederlandse overheid geaccepteerd dient te worden. Niet zozeer om vast te stellen of het werkt, maar vooral om te begrijpen waar het in de praktijk daadwerkelijk waarde toevoegt, en waar het vooral extra werk introduceert zonder duidelijke meerwaarde. De technische werkbaarheid van de specificatie is door diverse use cases aangetoond; de vraag wanneer we het zouden moeten gebruiken is op dit moment dé kernvraag. Ik wil jullie in een reeks aan blogposts graag meenemen in waar de werkgroep nu staat m.b.t. AsyncAPI en hoe we de toekomst voor ons zien.

Schematisch beeld van de event-driven overheid

Steeds meer overheidsorganisaties stappen over naar eventgedreven architecturen (EDA). Waarom? Omdat het beter schaalbaar is, sneller reageert op veranderingen en beter past bij een moderne digitale overheid waarin systemen onderling proactief samenwerken op basis van gebeurtenissen, in plaats van reactieve vraag-antwoordstructuren. In dit artikel duiken we in de kern van EDA binnen de Nederlandse overheid en bespreken we Stelsels, Standaarden en Voorzieningen als CloudEvents, Webhooks, DigiLevering en DigiMelding.